Aby optymalnie wykorzystać energię promieniowania słonecznego przez kolektory konieczne jest odpowiednie ich ustawienie. Ustawienie to określa się przez: kąt nachylenia i kąt azymutu kolektora.

Nachylenie kolektora.

Kąt nachylenia kolektora alfa jest to kąt pomiędzy płaszczyzną poziomą i kolektora.

Absorber odbiera największą ilość energii, gdy płaszczyzna kolektora ustawiona jest prostopadle do promieni słonecznych. Ponieważ kąt padania promieni słonecznych zależy od pory dnia i roku, płaszczyzna kolektora powinna być ustawiona odpowiednio do położenia słońca podczas okresu występowania największego napromieniowania.

Kąt pochylenia kolektora powinien wynosić 25 - 60^o. W Polsce optymalny kąt pochylenia mieści się w granicach 30 - 45^o, przy czym dla instalacji typowo letnich (baseny kąpielowe), zalecane są niższe wartości kąta alfa.

Ukierunkowanie kolektora.

Kąt azymutu wynosi 0^o gdy płaszczyzna kolektora skierowana jest na południe. Czyli kąt azymutu jest to odchylenie płaszczyzny kolektora od kierunku południowego.

W południe promieniowanie słoneczne jest najintensywniejsze i kolektor ma najlepsze osiągi. W praktyce dopuszcza się odchylenie kąta azymutu w granicach ±45^o, co powoduje zmniejszenie uzysków energetycznych o ok. 10%.

Gdzie montować?

Kolektory słoneczne 3000 SU przystosowane są do montażu na dachu o spadku 25-60^o oraz na powierzchni płaskiej. Poprzez odpowiednio dopasowaną konstrukcję mocowania kąt pochylenia kolektora można korygować.

Konstrukcje stosowane do mocowania kolektorów wykonywane są aluminium i stali nierdzewnej lub z kształtowników stalowych cynkowanych ogniowo i łączonych ze sobą śrubami. Są to konstrukcje, do których dobierane są inne elementy właściwe dla wybranego miejsca na dachu, jego konstrukcji i rodzaju pokrycia.